Marjo in Gabon

Update - nu ook met foto's in foto album 

=================== 

En we hebben weer een gastschrijver op onze weblog. Deze keer is het Marjo (de zus van Taco)  die haar indrukken beschrijft....

 =================== 

Het is avond, net 21.00 uur geweest. Taco roept dat we moeten gaan.
Ik trek snel mijn vest uit en ga naar buiten. Dit klinkt wellicht raar voor Hollandse oren maar zo vlakbij de evenaar is het buiten over het algemeen meer dan 30 graden en staat binnen continue de airco aan waardoor het daar heerlijk koel (lees: koud) is…. Dus binnen trek je sokken en een vest aan en buiten… ehh… zo weinig mogelijk!

Terug naar het verhaal…
Taco en ik stappen in de auto, raampjes naar beneden en rijden vervolgens langzaam over het Shell kamp. Dat is best groot, met zo’n 140 twee-onder-een-kap bungalows en veel groen, planten, gras, bomen en water. We rijden langzaam, Taco kijkt links (en gelukkig ook af en toe op de weg voor zich) en ik kijk rechts. Ik tuur in het donker en let op elke schaduw, elke beweging. Zouden ze zich vanavond laten zien?

Ieder weggetje, ieder straatje, ieder paadje… we slaan geen meter over en blijven geconcentreerd kijken. Regelmatig lopen en vliegen er grappige vogeltjes voor de auto uit en af en toe springt er ineens een kikker de weg over. Verder horen we een geweldig concert van honderden, misschien wel duizenden dieren.
Iedere dag hoor ik van andere Expats de verhalen; gisteren zag ik ze nog bij het zwembad, afgelopen vrijdag werd ik nog achterna gezeten op de golfbaan en op woensdag staken er wel drie gelijktijdig de weg over…..

Maar ik heb geen geluk. Ze zijn er, dat is zeker, maar ze willen zich niet laten zien. Ondanks hun omvang kunnen ze zich heel goed onzichtbaar maken. Het hele kamp is inmiddels gemobiliseerd; ze zullen allemaal bellen als ze gesignaleerd worden. Maar de telefoon zwijgt… en de tijd tikt door.
De dagen vullen zich met luieren, zwemmen, schelpen zoeken op het strand, eten op de club, spelletjes doen, lezen, strandfeest, fietsen en heerlijk genieten van de omgeving, de temperatuur en de uitstekende gastvrijheid van Taco en Petra.

Woensdag moet ik dit stukje "paradijs op aarde" weer verlaten.
Dus nog twee avonden te gaan.
Nog twee avonden met Taco op jacht; olifantje kom je buiten spelen?


  
Persoonlijke info onthouden?

Emoticons

Vul de onderstaande vraag in om het bericht te kunnen plaatsen. Deze beveiliging is om te zorgen dat spam-computers geen misbruik kunnen maken van dit gastenboek.
 


Kattebel:
Verberg email:
Tjitske () - 02 03 10 - 16:14

Marjo heel veel geluk gewenst met je laatste avond olifantenjacht. marjo () - 02 03 10 - 22:47

Helaas.... ook de laatste avond geen resultaat....