Werk en plezier

Het een drukke tijd geweest hier op het kamp, het zijn de laatste weken voor de grote zomervakantie uittocht, dus er moest nog van alles gebeuren. Drie weken geleden was de grote Yenzi triathlon. 500 meter zwemmen, 15 km fietsen en 4 km hardlopen. Het hele kamp was al weken hard aan het trainen en zelfs ik was begonnen met hardlopen, iets wat ik normal nooit doe. Petra had twee maatjes gevonden en deed mee als team en hoefde dus alleen te zwemmen, maar ik was zo dapper geweest om me aan te melden voor de hele triathlon. Twee dagen voor de start ging ook nog mijn fiets kapot, maar gelukkig kon ik dat nog net op tijd repararen en dus stond ik zaterdagochtend vroeg klaar voor de start. Het zwemmen en fietsen ging best goed, maar lopen viel erg tegen. Na het fietsen waren mijn benen gewoon pap en ik kon echt niet meer snel rennen. Maar met stukjes wandelen er tussendoor kwam ik toch na 1 uur en 4 minuten aan de finish. Geen slechte tijd, de winnaar deed er 49 minuten over, de snelle volgers zaten rond de 55 minuten en de middengroep tussen de 60 en 70 minuten en de langzaamste tegen de 90 minuten. Doel is om volgend jaar onder het uur te finishen. Petra en haar team PTC (Petra, Thalita en Cristine ...... Potential Triathlon Champions) hebben hun naam geen eer aan gedaan en eindigden ook in de middengroep, een paar minuten langzamer dan mijn tijd. 

De week voor de triathlon en de week na de triathlon had ik collega's uit Den Haag op bezoek. Eerst een groep van 4 personen en daarna een groep van 2. Het was erg leuk weer eens mensen van mijn eigen project team over de vloer te hebben en beide groepen hebben veel nuttige info verzameld, mensen gesproken en dingen gezien. Het is erg belangrijk dat ons ontwerp team in Den Haag regelmatig hier komt om te zorgen dat wat we verzinnen ook echt gaat werken hier in Gabon. Voor mij was het wel extra druk, want naast mijn normale bezigheden, moest ik nu ook nog zorgen dat mijn collega's werden opgehaald, interviews en bezoeken regelen, vele, vele discussies voeren over van alles en 's avonds en weekends mijn gasten de leuke plekken laten zien. Tijdens een van deze bezoeken hebben we wel een leuke trip gemaakt. We hebben twee dagen lang een pijplijn route dwars door het regenwoud gevolgd om te zien hoe makkelijk we er straks een nieuwe naast kunnen leggen. Er liep alleen een oud pad naast, wat bijna nooit gebruikt wordt en we kwamen in een heel ander deel van het regenwoud dan anders. Tijdens de trip hebben we vooral veel slangen gezien (twee keer een 3 meter grote python en 1 keer een grote, zeer giftige, Gabon viper) en olifanten natuurlijk, maar die kom je overal tegen. 's Nachts geslapen in het Rabi kamp, ongeveer 150 km land inwaarst. Rabi is de plek waar de meeste olie van Shell vandaan komt en Shell heeft daar dus ook een kamp met faciliteiten. Hier wonen geen families, is geen zwembad, winkel of golfbaan. In Rabi zitten (bijna) alleen maar mannen en iedereen werkt daar 28 dagen en heeft dan 28 dagen vrij. Een heel andere cultuur dus.

Afgelopen zaterdag zijn we op natuurontdekkingstocht geweest. Samen met Olivier (onze belgische bioloog op het kamp) en mijn gasten zijn we naar de Vera Plains geweest, waar Olivier veel heeft verteld over wat je allemaal kan vinden in een regenwoud. We waren vooral onder de indruk van de Okoume boom, want deze boom produceert een soort was, waarmee je je eigen citronella kaarsen kan maken, of waarmee je een kampvuur kan maken in de natte tijd. Zondag hebben we de gasten meegenomen naar ons favoriete strand, compleet met kampvuur en barbeque. Ja mijn collega's weten nu wel hoe " zwaar"  het leven hier is Petra heeft een week geleden haar laatste werkdag gehad en dus ook druk met allerlei schoolfeestjes. Zij heeft nu officieel al vakantie en de meeste van haar kinderen en collega's zijn al vertrokken en ze kan dus even rustig aan doen. Ik moet nog een paar dagen werken voordat wij ook weg kunnen, maar aanstaande vrijdag vliegen wij ook uit. We gaan weer naar Zuid Afrika (onze favoriete vakantie bestemming), maar dit keer langer en naar andere gebieden. We beginnen in Kgalagadi Transfrontier park, een woestijnpark op de grens van Namibie, Botswana en Zuid Afrika. Daar blijven we twee weken en hopen weer mooie foto's te kunnen maken. Daarna zitten we nog een weekje in Port Elizabeth, waar we kunnen bijkomen en genieten van de luxe van Zuid Afrika. 22 Augustus zijn we weer terug in Gabon en zullen we weer een update plaatsen.

Groeten Taco

Ps. Er zijn twee ook weer nieuwe foto's geplaatst....een update van Petra haar schoolkamp in 07_Sette Cama en een nieuwe map 07_Werk en uitjes met foto's van de afgelopen weken. Met dank aan onze collega's Rob, Marja en Germonda voor sommige foto's

Sette Cama

(Update: foto's bij dit verhaal staan nu in ons album)

Na lange tijd weer eens een bericht van mij (Petra) ipv Taco.
Vorige week ben ik op schoolkamp geweest met de oudste klas van de engelse tak van de internationale school. We waren met 10 kinderen en 3 begeleiding, en we zijn naar de Shell hut in Sette Cama geweest. Sette Cama ligt aan de kust ongeveer anderhalf uur rijden van het kamp, aan de zuidzijde van Loango Nationaal Park.
We hebben het heel leuk gehad, veel strand spellen gedaan en we zijn een paar keer weg geweest met Ibonga, de lokale dochterorganisatie van het WWF.
Leuke dingen waren o.a. de kamer inspectie elke ochtend en de gekke fratsen die ze moesten verzinnen om daar extra punten mee te verdienen, dat ze zelf moesten koken en de grappige situaties die daardoor ontstonden ( knapperige ommeletten met een gat in het midden.... ;D ), de hippo's van dichtbij bekijken, de BBC hut bezoeken en natuurlijk op traditionele manier vissen en een enorme lading vis vangen voor op de bbq.
Tijdens de bonte avond werden we enorm verrast door het optreden van de jongens. Het was echt heel creatief en grappig, en om eerlijk te zijn hadden we dat niet van ze verwacht (sorry jongens). En natuurlijk hebben wij als staf alle 'tiks' van de jongelui lekker uitvergroot toen we er de kans voor kregen.
Zoals dat hoort hebben we als staf niet veel geslapen. In mijn geval met name omdat ik op de grond sliep en er muizen rond renden... ik droomde steeds dat ze over me heen zouden rennen brrrrr.
Maar goed, zoals je leest, het kamp was geslaagd. En ik moet de mannen van Ibonga complimenteren met de kwaliteit van hun service, ik heb me er over verbaasd.

Op vrijdag rond lunchtijd zijn we terug gereden naar Yenzi, waar ik vervolgens Thalitha thuis heb gebracht, onder de douche ben gesprongen en in een sneltreinvaard wat schone kleren in een tas heb gepropt om vervolgens met Taco, Pauline, Sharif en zijn ouders weer af te reizen naar dezelfde Shell hut in Sette Cama. Ja, ik weet het, het is gekkenwerk... maar goed, Sharif zijn ouders waren er en het is nu eenmaal een leuk uitje... maar het is verstandig om met twee auto's te gaan. Pauline en Sharif zijn vrienden, dus ja... dan doe je dat gewoon.
Ik heb veel van het weekeind geslapen terwijl de anderen genoten van de omgeving en het buiten zijn. De hut ligt prachtig tussen de lagune en het strand, in een smal strookje bos. Zaterdag middag hebben we een tour gedaan met Ghislan en Martin van Ibonga. We hebben de hippo's opgezocht, de BBC hut beklommen (Taco en Pauline hebben ook de luchtbrug overgestoken - de helden!) en we hebben een wandelsafari gemaakt door de jungle. Het was echt heel leuk, vooral dat stuk waar we het moeras moesten oversteken. Dat heeft veel gelach opgeleverd!
Maar goed, helaas hebben we weinig dieren gezien (misschien door ons gelach). Taco en ik waren wel helemaal weg van de black headed bee-eaters die we gezien hebben, een vogel die je normaal niet snel tegen zult komen.

We hebben echt een heerlijk weekeind gehad, het was gewoon gek om maandag weer aan het werk te gaan. Taco heeft het deze weken heel erg druk met gasten voor het werk en voor mij zijn het nu ook een beetje gekke dagen. De kids hebben nu nog een week school, dus we zijn dingen aan het afronden en alles is anders dan anders.
Ik ben wel blij dat ik deze week niet heeeel hard hoefde te werken, ik was zo brak van Sette Cama! Ik ben mega verkouden geworden omdat het 's avonds heel koud was en je op de boot nogal onbeschermd bent voor de koude wind. Combineer dat met te weinig slaap en een niet al te gezond dieet, en voila! Maar goed, gelukkig is dat iets waar je mee kunt leven en dat ook vanzelf weer over gaat.

Gister avond hebben we nog een ander avontuur beleeft! We weren om half negen gebeld door Sharif dat ze een phyton in hun tuin hadden. Wij zijn gelijk in de auto gesprongen, want we hadden nog nooit een phyton gezien. Het was echt bizar om te zien, hij was vuistdik en ruim drie meter lang.
Het hoofd van security kwam om het terug het bos in te jagen, dus toen kon je ook goed zien hoe zo'n slang zich beweegt. Ik was verbaast te zien dat hij zijn hoofd opgeheven houd in de richting die het uit wil, maar dat zijn lijf in bochten naast zijn hoofd meebeweegd. Hij schuift dus als het ware zijwaards naar voren.
Maar goed, de slang was niet blij en probeerde de security aan te vallen, dus die heeft de slang een paar flinke klappen op z'n kop gegeven met de slangevang stok en toen was de slang buiten westen. Toen hebben ze foto's gemaakt en hem in het bos gedumpt. Ik heb geen idee hoe goed zo'n slang tegen die klappen kan en of hij nu ernstig gewond is of niet...
Ik was doodsbang voor de slang, maar ze zeiden dat hij niet gevaarlijk was, het is een wurgslang die in principe mensen niet aanvalt omdat die te groot voor 'm zijn. Hij heeft de voorkeur van katten... (juist...).
De anderen waren heel moedig en hebben gewoon buiten staan kijken en hem zelfs aangeraakt toen ie buiten westen was. Ik was niet zo'n held, en heb alles vanuit Pauline's keukenraam bekeken.

Taco zal vanavond of morgen de foto's van Sette Cama en van de phyton in het fotoalbum plaatsen, dus hou het even in de gaten.

Groetjes! Petra

In het nieuws

Bongo son set for Gabon candidacy Lees meer