Yoga en andere bezigheden

We hebben twee van onze goede voornemens van dit jaar al waargemaakt. We wilden meer sporten en we meer rust en aandacht voor ons innerlijke zelf. Dus een paar weken geleden zijn we begonnen met yoga lessen. Elke maandagavond is er een klein groepje mensen die aan yoga doet op het kamp en we hebben ons daar bij aangesloten. De yoga wordt gegeven in een mooie half-open ruimte bij de botenclub, met uitzicht over het meer, dus alleen de lokatie is al rustgevend. Petra heeft in Nederland zo'n 3 jaar aan power yoga gedaan en ik was aktief met Tai-Chi, en beide misten we dit wel een beetje hier. Petra heeft meteen een hele goede indruk gemaakt, want Sandra, die normaal de lessen geeft, moest onverwachts naar huis terug en toen heeft de groep gevraagd of Petra de lessen over wilde nemen. Al in de 1e lessen was het opgevallen dat Petra een goede basis heeft in yoga, met gemak de meeste bewegingen kan maken en begrijpt hoe en waarom we bepaalde oefeningen doen. Ze heeft nu twee keer les gegeven en de groep is tevreden, al klagen sommige mensen wel dat de lessen een stukje zwaarder zijn geworden. Petra vindt het zelf ook erg leuk om dit te doen en ze is nu ook regelmatig thuis nieuwe oefeningen aan het verzinnen en uit proberen.

Nu we het toch over sport hebben, wat doen we nog meer hier? Ik speel elke woensdagavond squash met een klein groepje andere fanatiekelingen. Squash spelen bij temperaturen boven de 30 graden is geen pretje en de squashbaan hier heeft geen airco, dus het kan goed warm worden binnen. Na het squashen is het dan ook wel erg lekker om een (of meer) koude biertjes te drinken. Je begrijpt dat ik de rest van de avond niet veel meer doe dan languit op de bank liggen. Daarnaast zwemmen we meestal nog zo'n 2 keer per week. We hebben ook een paar keer geprobeerd om te tennissen, maar Petra krijgt vrij snel last van haar schouder, dus daar zijn we maar mee gestopt. Eens per maand zeil ik op zondag, en de komende maand worden er nog extra zeil lessen gegeven, dus ben ik nog wat vaker op het water.

Nu denk je misschien dat we aan alle sporten meedoen, maar dat is niet waar - er worden nog een hele hoop andere sporten gedaan hier op het kamp, waar we (nog) niet aan meedoen, zoals: aerobics, soft rugby, voetbal, hockey, golf, badminton, volleybal, hard lopen en taekwondo. Je ziet dat sporten 1 van de dingen is die mensen hier graag en veel doen.

Wat doen we nog meer in onze vrije tijd (behalve tripjes naar het strand). We lezen meer boeken en kijken meer tv dan we in Nederland deden. We hebben een kleine videotheek op het kamp, waar we regelmatig films en series huren. Onze favoriete series op dit moment zijn NCIS(seizoen 1 net uit), Desperate house wifes (seizoen 2 halverwege), 24 (seizoen 1 bijna uit) en lost (halverwege seizoen 2). Het is grappig - series die we in Nederland nooit wilden kijken, zijn hier nu toch wel leuk.
Daarnaast hebben we ontdekt dat er een aantal mensen die van spelletjes houden en dus spelen we ook regelmatig Catan, Genius  of een van de andere spelletjes die we hebben meegenomen. Ook spelen we regelmatig een spelletje met z'n 2en.

Verder hebben we even geen nieuws meer op het moment, dus hier laten we het maar even bij. Groetjes, Petra en Taco

Verjaardag, feestjes en een ongenode gast

Hallo allemaal,

Hier is er weer een update van ons leven in Gabon. Jullie dachten zeker dat er helemaal niets gebeurt hier, maar we waren gewoon te druk met andere dingen en hadden even niet aan de website gedacht. Maar ik zal het nu goed maken en weer een leuk stukje schrijven. Wat we begin januari allemaal gedaan hebben is niet helemaal duidelijk meer. Ik word een dagje ouder ;-) We hebben een dag gezeild, bij (andere)Taco en Liesbeth gegeten en een dag op het strand Petra haar nieuwe workshop geoefend, die ze binnenkort wil gaan organiseren. De laatste twee weken zit verser in mijn geheugen, dus daar zal ik wat uitgebreider over schrijven.

Twee weken geleden hadden we een " progressive dinner" op het kamp. Wat is dat nu weer, hoor ik jullie al denken. Nou het is gewoon een groot kook- en eetfeest waar heel veel mensen op het kamp aan meedoen. Vooraf kreeg je te horen dat je of een voor-, een hoofd- of een nagerecht moest koken en voor hoeveel personen. Op zaterdagavond om 7 uur moest iedereen verzamelen in de bar en tot onze verbazing waren er meer dan 60 deelnemers. Iedereen kreeg een briefje waar op stond in welk huis je welk gerecht mocht komen eten. Erg grappig, want je weet dus niet van te voren wat je gaat eten, met wie je gaat eten en wie er bij jouw komen eten. Het is dus elke keer weer een verrassing met wie je aan tafel zit. Als voorgerecht hebben we bij Hendrik Jan en Veronique gegeten, die zich hadden uitgeleefd en 3 verschillende voorgerechten hadden gemaakt. Het hoofdgerecht was bij Paul en Elvira, die een heerlijke indonesiche maaltijd hadden gemaakt. Het nagerecht was bij ons thuis en Paolo, Sue, Peter en Jasmine kwamen bij ons op bezoek. We konden natuurlijk niet kiezen, dus hadden we maar besloten om een grand dessert te maken. We hebben bijna de hele zaterdag in de keuken gestaan, maar het resultaat was er dan ook naar. We hadden champagne sorbetijs gemaakt, een chocolade pudding, petit fourtjes, slagroom gebakjes en aardbeien gedoopt in warme chocola. Je hoort het al, we hadden veel te veel gemaakt, dus we hebben de week erna nog heerlijk kunnen nagenieten.

Iets na 12en zaten we samen op de bank nog een beetje bij te komen en te genieten van een aflevering NCIS (onze favoriete serie momenteel) toen de deurbel ging. Een beetje verbaasd deden we open en daar stonden Pauline en Sharif. Ze vroegen of we nog zin hadden om met een groepje te gaan "stappen". Petra was te moe, dus die is naar bed gegaan, maar ik heb toch maar ja gezegd. Ik de lokale nightclub draaiden ze muziek die 10 jaar geleden in Friesland al uit was, maar toch wel gezellig. Lokale vrouwen die sexy staan te dansen met hun gezicht allemaal naar de spiegelmuur, lokale mannen die daar wat om heen dansen en daar tussen door een groep gekke expats.

Het werd weer later dan gepland, dus op zondag eerst maar eens heerlijk uitgeslapen. We werden even vroeg wakker, maar toen we hoorden dat het heel hard regende, hadden we een goede reden om lekker lang in bed te liggen. Aan het einde van de ochtend had Petra een uitgebreide brunch klaargemaakt, want het was mijn verjaardag en ze had nog geen kado voor me verzonnen.  's Middags toen het wat droger werd zijn we met Pauline en Sharif naar het strand geweest, waar we twee keer olifnaten hebben gezien. De 1e keer op veilige afstand, maar dat was ook maar goed, want we waren aan het lopen en ver weg van de veilige auto. De 2e keer was het al redelijk donker en we reden langs het strand terug naar huis. Plotseling zie ik een grote olifant vlak voor de auto staan. Snel rijden we een stukje terug, zodat we hem goed kunnen bekijken en hij geen last van ons heeft. Na een minuut of 10 lijkt het erop dat de olifant het bos inloopt en ik rij voorzichtig langs hem en zie gelukkig niets. Maar de mensen in de auto achter ons schrikken behoorlijk als de olifant ineens uit het bos terugkomt en ze aanvalt. Gelukkig is het een schijn aanval en als we doorrijden blijft de olifant rustig staan. " Zie je wel, olifanten zijn niet gevaarlijk" , dachten we nog, maar dat hadden we goed mis.

Dinsdagavond net na het eten horen we ineens een hoop lawaai buiten. Petra opent snel de deur van het terras en tot haar grote schrik en verbazing staat er ineens een olifant half binnen op ons terras. Met zijn slurf heeft hij een groot gat gemaakt in het muskietengaas en gooit alle kaarsen wild op de grond. Snel doen we alle lichten en muziek uit en blijven op een afsatndje naar hem kijken. Het is een groot en opgefokt mannetje die gelukkig ons terras niet meer interessant vindt, maar wel fijn de bamboe naast het terras in stukken gaat staan breken en rond gooien. We zijn erg blij dat hij na een kwartiertje besluit om maar door te wandelen en ons huis verder met rust laat. Deze olifant heeft duidelijk een slechte week, want de dag erna heeft hij bij de tennisbaan het raam van een auto gesloopt. Onze auto stond een paar meter verderop, maar die heeft hij gelukkig met rust gelaten.

Afgelopen zaterdag heb ik mijn verjaardag gevierd. Omdat we het vorige weekend al het grote eetfeest hadden, heb ik het maar een weekje later gevierd. Met een klein groepje vrienden hebben we gezellig bij ons thuis gezeten. Ik was een beetje laat met mijn uitnodiging, dus een aantal vrienden had al andere afspraken gemaakt, maar uiteindelijk was het toch een erg gezellige avond, met genoeg wijn om de volgende dag weer lekker lang uit te mogen slapen. Het regende weer (ja het regent hier nu bijna elke dag, met ook nog vaak onweer erbij) dus we hebben eigenlijk overdag niets bijzonders gedaan. 's Avonds kwam Michael eten, die erg graag nieuwe spelletjes wil leren, dus we hebben een avond lang Leeuwenhart gespeelt. We ontdekken dat er steeds meer mensen op het kamp zijn die Catan spelen of gespeeld hebben, dus we hebben nu al een aantal mensen met wie we binnenkort een avondje gaan spelen. 

Naast alle weekend dingen, hebben we natuurlijk ook gewoon gewerkt. Petra begint er aan te wennen dat ze elke ochtend naar haar werk moet en voelt zich steeds meer thuis op de school. Mijn  project zit een beetje in onstuimig vaarwater. Vanwege de lage olieprijs is er binnen Shell een hele golf van bezuinigingen gaande. Mijn project bestaat nog wel steeds, maar we hebben een aantal aktivititeiten moeten uitstellen naar volgend jaar. Ik ben de laatste weken dan ook meer bezig geweest met budgetten en planningen dan met het project op zich, maar ook dat hoort er bij.

Hoop dat jullie in Nederland nog een beetje genieten van de kou. Het is hier nu zelfs 's-avonds boven de 30 graden, dus we hebben de airco hier hard nodig en de nederlandse kou lijkt letterlijk en figuurlijk heel ver weg. Groeten, Taco