Wennen in ons nieuwe huis

In het begin had ik het een beetje benauwd in ons nieuwe huis. Of eigenlijk huisje. Het is allemaal nogal compact en we kwamen uit een enorm ruimtelijk huis. Maar eerlijk waar, het went heel snel. Ondertussen staat alles dat we bij ons hadden een beetje op zijn plek, hebben we de meubels neergezet zoals wij het willen en is de schoonmaakster er twee keer doorheen geweest... nu begint het toch wel als ons huis te voelen. En uiteindelijk valt de ruimte ook best mee. De woonkamer is best ruim en ik heb geloof ik niet eerder in een huis gewoond met zo'n ruime keuken en badkamer. Alleen alles zit heel dicht op elkaar en de plafonds zijn relatief laag. We genieten erg van het vrij buiten kunnen zitten, zonder dat mensen op je bord kijken wat je zit te eten. Ik had de afgelopen week al meerdere malen het geblaf van de mangabee apen gehoord, maar ik zag ze nooit. Ik denk dat ze aan de andere kant van de weg naar de golfbaan zitten, zo'n 30 meter van hier. Vanochtend hoorde ik geluiden in het bos, het klonk net als van de week, toen een van de jongens van hiernaast door de bossen aan het struinen was. Ineens zag in een tak bovenin de bomen enorm swiepen. Het waait aardig, maar niet zo hard, dus ik speuren en ja hoor! Een grijs figuur in de bomen! Ik snel naar binnen gerend voor een verrekijker, en zag toen ineens dat het een hele groep was. Ik snel terug naar binnen om de camera te halen in de hoop dat ze zouden blijven zitten. Eenmaal buiten ben ik te enthousiast de verranda uitgestapt om ze van dichter bij te gaan bekijken... die apen schrokken zich het ongans en sloegen allarm. Wat ik al dacht werd nu bevestigd. Deze soort apen had ik nog niet eerder gezien. De allarm call klinkt een beetje als het geklik van papegaaien, en op de foto zag ik duidelijk dat ze een totaal andere vacht en vorm hebben dan de mangabee. Ik heb dus even gegoogeld en uitgevonden dat het moustached monkey's (blauwlipmeerkatten) zijn. Volgens mij hebben troepen apen hun eigen territoruim, dus het kan best zijn dat de mangebee's daarom hier niet komen. Dat het bos aan deze kant van de weg van de meerkatten is..

Maar goed, Verder is Taco op het moment in Nederland. Hij vertelde dat de drukte nogal overwelming is. Ik ben even twee dagen naar Libreville geweest om mijn verblijfskaart te regelen. Dat vond ik best even spannend, ik heb nog nooit ergens alleen gereist waar ik de taal niet spreek... maar uiteindelijk kwam ik continue mensen tegen die ik kende en ben ik dus practisch niet alleen geweest. De wereld hier is echt maar heel klein. En de Shell mannen hebben erg goed voor me gezorgd. Ze waren dit keer zeer stipt en dat waardeerde ik erg. Ik moest wel heel erg lachen om die mensen bij immigratie. Ze wilden een vingerafdruk van mijn linker wijsvinger en ze waren zeer gepikeerd dat de afdruk niet lukte, dus ik liet ze zien dat dat ook niet ging, en ze raakte helemaal in de war. Nu hebben ze uiteindelijk maar twee afdrukken van mijn rechter wijsvinger gemaakt. Het was wel humor om hun reactie te zien.

Verder heb ik het gerucht gehoord dat onze container komende week meekomt met de syllibel, de boot vanaf Port Gentil, en dat 1 sept de douane naar het kamp komt om containers te openen.... Ik heb nog geen bevestiging, maar het zou wel heel mooi zijn!

Goed, ik ga zo proberen om hier nog een paar foto's onder te plakken. Groetjes allemaal! Petra

blauwlipmeerkat


blauwlipmeerkat


het huis vanuit de tuin gezien


zij en achtertuin


pad langs voorkant van het huis, voortuin & voortuin buurman

Komend weekeind verhuizen!

Vorig weekeind hebben we zaterdag rustig aan gedaan, lekker uit geslapen en boodschappen doen. á Avonds waren we uitgenodigd om in Vembo te komen eten als gast van Michael en Ate, twee collega's van Taco die op het contractor kamp wonen. Dat was echt heel leuk. De sfeer daar is veel ontspannender dan hier bij de club, er was een band en je zit daar aan het meer. Het eten was goed en het gezelschap was aangenaam.
Zondag ochtend zijn we vroeg gaan wandelen op zoek naar apen. We hebben twee soorten gevonden, maar helaas zijn de foto's niet zo heel mooi geworden. 's Middags zouden we met een groep gaan zeilen. Toen we daar kwamen bleek dat we maar met z'n drieen waren en dat het één persoons zeilbootjes (lasers) zijn, en dat hadden zowel Taco als ik nog nooit gevaren. Uiteindelijk hebben we besloten dat ik aan wal zou blijven en heeft Taco laser leren zeilen. Ik heb me goed vermaakt met mijn boek en camera. Na een uur kwamen er nog wat anderen die gingen windsurfen, en uiteindelijk werdt het nog een gezellige boel. Als afsluiter hebben we met z'n allen gebarbequed. Wat leuk was was dat dit een hele andere groep was dan waar we normaal in vertoeven. Wat ook grappig was was dat we de enige niet native engels sprekenden waren. Een gekke gewaarwording, normaal zijn we in groepen dus eigenlijk altijd met meerdere nederlanders...

Een paar 'dagelijks leven' dingetjes, voor wie het leuk vind.
's Ochtends als ik naar de bakker loop om kwart over 6 fladderen er op het moment honderden kleine witte motten of vlinders (ik weet het verschil nooit) rond de bomen. Ik heb geen idee waarom, misschien drinken ze de douw van de bladeren, misschien zit er nectar op wat wij niet ruiken.. het gekke is dat ze bij alle soorten bomen zitten. Maar goed, het is in ieder geval super om de dag met zo veel vlinders te beginnen.
De afgelopen week ben ik twee keer naar het dorp geweest om kleding reparaties weg te brengen en op te halen en op zoek naar bananen en kadotjes. De kleding reparaties kosten omgerekend 1 euro 30 per item, daar ga ik het niet zelf voor doen. Op de markt hadden ze veel gedroogde vis, en dit keer veel kleine vissen die gerookt leken, ze waren in groepen bij elkaar gebonden en opgestapeld als een toren. Het waren net kunstwerken, verrassend hoe mooi een stilleven dode vissen kan zijn. In de supermarkt hebben ze al een poos geen bananen, maar hier waren ze gelukkig in overvloed te krijgen. De bananen zijn hier heel klein en mier zoet. Je moet ze groen kopen, want ze zijn heel snel en allemaal tegelijk rijp en dan moet je ze binnen een dag eten. Ze verkopen ze hier in hele grote trossen, van gerust twee kilo, ik vroeg of ik misschien de helft kon kopen en toen keek ze me echt heel gek aan. De koopvrouw vertelde me dat ze uit Kameroen komt en al 6 jaar hier is. Ik wist dat de winkeltjes door 'buitenlanders' gerunt werden, maar zelfs de marktvrouwen komen dus niet uit Gabon...

Als Taco thuis komt uit het werk gaan we wel eens zewmmen voor we gaan eten. Het is mijn favoriete tijd om te gaan zwemmen, als ik daar op mijn rug in het water lig te dobberen en de lucht boven me is volledig roze van de weerkaatsing van de ondergaande zon in de dikke wolken deken, de zwaluwen die boven het zwembad door de lucht tuimelen en de papagaaien en-masse naar hun hun vaste slaapplek trekken en naar elkaar roepend hoog de lucht doorkruisen. Op zulke momenten vergeet ik alles en geniet ik volop van het leven in Afrika.

Maar goed, als contrast daar tegen over had ik nu dus eigenlijk in Libreville moeten zitten bij immigratie om mijn verblijfskaart eindelijk rond te krijgen. Maar helaas, ze hebben daar in hun wijsheid besloten dat omdat zondag de onafhankelijkheid van Frankrijk gevierd wordt vrijdag een nationale feestdag is (dat besluiten ze hier altijd pas kort van tevoren) en omdat vrijdag een feestdag is werkt immigratie donderdag niet. Kun je het nog volgen? Nu is de planning dat ik volgende week ga. Wie weet gaat het dan echt gebeuren...

En... tromgeroffel... we krijgen vanavond de sleutel van ons nieuwe huis! We gaan wonen in huis nummer 123, een geschakeld huis met twee slaapkamers, een badkamer, keuken en ruime woonkamer en verranda. We hebben dus een lang weekeind om te verhuizen en het huis te luchten. Ik kijk er erg naar uit om door ons eigen huis te lopen, de sfeer te proeven en het ons eigen te maken. Ik zal een foto vanuit de lucht bijvoegen. Een uitgebeide foto reportage komt later.

groetjes!

Huis 123


Taco zeilt laser


Mangabee monkey

Foto's Kruger

Up close and personal

African Darter having lunch

Vulture coming down

Two Rhino's

Too many Buffalo's

Terug in Gamba

We zijn weer terug in Gabon, na een niet zo bijzondere overnachting in Johannesburg, waar we hebben geslapen in een airport hotel en verder weinig hebben gedaan, zijn we vrijdag terug gevolgen naar Gabon. De vlucht en aankomst in Libreville ging soepel en Petra had geen enkel probleem om het land in te komen. In Libreville hebben we rustig gegeten in het Meridien, waar we on sweer hebben verbaasd over het feit dat eten zoveel duurder is in Gabon dan in ZA. Tijdens de reis hebben we meestal voor 25-30 euro uitgebreid kunnen eten, maar hier in Gabon zijn we voor een maaltijd met wijn al snel 100 euro kwijt.

Toen we aankwamen op het kamp in Gamba was er even een verwarring. De huizencoordinator hier was 'vergeten' dat wij terug zouden komen en ons permanente huis is nog niet klaar, dus was er geen plek voor ons. Gelukkig is het nu niet zo druk, want de meeste mensen zijn met vakantie en daarom was er al snel een guesthouse voor ons geregeld, waar we de komenede twee weken in kunnen blijven totdat ons echte huis klaar is. Dat wordt wel tijd ook, want we zijn nu al sinds half mei 'on the road' en leven uit onze koffers en we hebben nu wel de behoefte om weer een echt thuisplekje te creeeren. We voelen ons nu nergens meer helemaal thuis en zowel Vlaardingen, Kaapstad als Gamba voelt voor ons als thuis nu. We worden op deze manier wel echte wereldbewoners. We zijn ook nog steeds op zoek naar onze luchtvracht en zee container, die inmiddels zouden moeten zijn gearriveerd. Ik zal morgen op kantoor eens gaan uitzoeken of er iemand is die iets weet. Het zou heel mooi zijn als het gaat lukken om en ons huis en al onze spullen over twee weken te hebben.

 De vakantier heeft ons wel goed gedaan, alle stress van de verhuizing en de nieuwe situatie is helemaal weg en we gaan nu veel relaxter om met situaties, zoals dat er geen huis is geregeld. Twee weken leven in Kruger National Park en alleen maar bezig zijn met dieren spotten, mooie foto's maken en een beetje lezen geeft ons erg veel energie. Highlights zijn natuurlijk de wilde honden en de close-up ontmoeting met twee leeuwinnen, maar ook de uren bij een dam of een waterhole en gewoon kijken naar de kudde buffels of olifanten is fantastisch. Of de vele mooie vogels die we gezien hebben bij de hides, de kampen en onderweg. We zijn net begonnen om onze foto's uit te zoeken, maar we hebben ruim meer dan 3000 foto's gemaakt en het kost dus even tijd om de mooiste foto's te selecteren. Als de internet verbinding een beetje snel werkt vandaag dan plaatsen we zo nog een paar foto's op de site.
Onze favoriete gebieden in Kruger liggen allebei in het midden en wij gaan zeker terug naar het Satara kamp voor het vele wild in die omgeving, de omgeving van Tambavati voor de leeuwen, Lower Sabie om nu eindelijk eens die Cheeta's te zien en Lake Panic hide bij Skuzuza voor nog veel meer mooie vogel & hippo foto's.

 Groeten Petra en Taco

In het nieuws

Gorilla numbers up, but threats continue Lees meer