Auto en olifant

Alweer een week voorbij, de tijd vliegt hier echt hoor. We beginnen ons steeds meer thuis te voelen. We hebben sinds een paar dagen internet in huis, wel een beetje traag, want we delen met het hele kamp (150 huizen) een 1 mb verbinding, dus het is weer terug naar snelheden uit het inbel tijdperk, maar goed het is wel fijn, want nu kunnen we gewoon thuis onze prive mail checken, nieuws volgen en de website update. Gisteren hebben we ook onze auto opgehaald. We hebben een hele mooie donkergroene Toyota Prado, diesel, lange uitvoering, met speciale all- terrain banden zodat we niet bang hoeven te zijn dat we vast komen te zitten op de zand wegen hier. Om een idee te geven van hoe dingen hier werken: we hebben de auto via email besteld bij de Toyota dealer in Libreville, de hoofdstad. Zij hebben de auto naar Port Gentil verscheept, de havenstad en daar de nieuwe banden er onder laten zetten en de papieren geregeld. De auto is vervolgens met de Shell boot naar Mayonami gebracht, een trip van 24 uur. Wij konden vervolgens de auto daar ophalen, een ritje van 35 km. En zo komen dus alle spullen die we hier nodig hebben binnen - erg omslachtig, maar dat krijg je als je op zo'n afgelegen plek woont.

Vandaag hebben we eerst meegedaan aan de triathlon op het kamp, Petra heeft met een team meegedaan en heeft 20 baantjes van 50 m gezwommen. Ik was lui en had me dus aangemeld als tijdwaarnemer, een baantje dat me goed beviel. Vanmiddag hebben we ons 1e ritje met de auto gemaakt, we zijn wat rond gereden in de omgeving en daarna naar het strand bij Pont Dick, een strand niet ver van het kamp. We hadden erg veel geluk, want midden op de route stak er ineens een olifant de weg over. We zien hier wel vaker olifanten, maar meestal niet overdag en we waren dus heel blij dat we nu een olifant zagen rond 5 uur smiddags bij goed licht.

De afgelopen weken heb ik meteen hard mogen werken. Ik heb met een collega uit Rijswijk een review gedaan van de logistieke mogelijkheden hier. We hebben alle aanvoer routes bekeken en nagedacht over goede efficient manieren om hier een nieuw groot project te kunnen opzetten. Erg leuk om te doen en heel leerzaam. De komende tijd zal het wel iets rustiger worden, want er staan geen grote dingen gepland en veel mensen hier en in Den Haag gaan op vakantie. Kan ik ook weer wat meer tijd aan Petra en mezelf besteden.

Ik zal zo nog even wat foto´s plaatsen en verder hebben we voor vanavond (het is nu zaterdag) niets gepland, we hebben gisteren DVD's gehuurd uit de bibliotheek hier en we gaan zo lekker samen op de bank een filmpje kijken.

Groeten, Taco (en Petra)

Gabonese weekend

Iedereen had het er over, dit weekend was het Gabonese weekend. Vrijdag avond, eindelijk was het zo ver, volgens traditie wordt elk feest geopend met voetbal, dit keer Gabon tegen de rest van de wereld. Ik ben niet gaan kijken, maar het schijnt een mooie wedstrijd geweest te zijn en Gabon heeft met 2-1 gewonnen.
’s Avonds zou er in het dorp een mode show zijn van twee Gabonese ontwerpers en daarna live muziek. Het was ook zoals elke vrijdag clubavond (een sociale avond waarbij er buffet is bij het restaurant en veel mensen van het kamp uit eten gaan en elkaar ontmoeten) maar dat begint altijd pas laat, dus wij dachten: laten we naar de show gaan en daarna eten. Wij met z’n vieren naar het dorp, maar daar aangekomen bleek dat er niet veel ging gebeuren. Het was niet duidelijk wat precies het probleem was, er was een podium, er werd muziek gedraaid… maar er waren bijna geen mensen, en zo te zien verwachten ze wat belangrijke gasten en waren die nog niet gearriveerd. Er werd ons verteld dat we beter over een uur terug konden komen, en we begonnen ondertussen toch ook wel trek te krijgen dus we besloten terug te rijden en in ieder geval eerst te eten.
Het eten duurde langer dan verwacht en na het eten waren we moe en besloten we lekker naar huis te gaan en onderuit te zakken op de bank. Wat achteraf een wijs besluit geweest blijkt, want de mode ontwerper heeft de show vrijdag afgelast omdat er grote doeken achter het podium hingen met daarop afbeeldingen van de band die zou spelen, en gezien er pers bij was en het op de Gabonese televisie zou komen weigerde hij zijn modellen tegen die achtergrond te laten lopen.

Zaterdag ochtend en middag zou er een kunst en cultuur markt zijn en ik had afgesproken te helpen met de stand van Ibengunu, het cultureel centrum dat Evelien opgezet heeft in het dorp. Toen ik om 9 uur aankwam (de tijd dat de markt zou starten) was er nog helemaal niets… geen spullen, geen tafels, geen kunstenaars… alleen drie (nieuwe) mensen die net als ik hadden opgegeven te komen helpen. Een interessante situatie. Langzaam druppelde er mensen binnen en kwamen er auto’s met spullen, tegen een uur of elf kwamen ook de tafels en konden de stands opgebouwd worden. Om twaalf uur had ik het gehad. Het zou tot vijf uur duren, maar ik ben naar huis gegaan en heb daar in alle rust zitten lezen. Taco was aan het werk, die moest met zijn gast met een bootje de lagune op en allerlei plekken gaan bezoeken (heel vervelend).
’s Avonds zou het dan eindelijk gaan gebeuren. Het feest waar iedereen zich dus voor in Afrikaanse kleding hijst. Ik had er erg naar uit gekeken en had er veel zin in. We moesten natuurlijk wel eerst nog even voetbal gaan kijken, jammer dat Nld er nu uit ligt… En toen natuurlijk in vol ornaat naar het feest! We waren erg verrast door wat we daar aantroffen. Het zou om half acht beginnen en het was ondertussen zeker half elf geweest dus ik verwachte dat het diner ondertussen wel voorbij zou zijn en een bruisend dans feest aan te treffen, maar nee. Iedereen zat aan lange tafels te wachten tot wij er waren (denk ik) om aan het eten te kunnen beginnen. Zowel het eten als de sfeer was ondertussen ijskoud. We waren ook heel blij dat de gastheer aankondigde dat de modeshow alsnog plaats zou vinden en hij de eerste modellen op het podium uitnodigde. Dat was echt heel leuk en in combinatie met het eten en de muziek werd het best gezellig. Na een echte Gabonese stand-up comedien show waar we niets van begrepen kwam er een zangeres met vier bijzonder soepele mannelijke dansers en een forse, schaars geklede buikdanseres. Op een gegeven moment ging er iets mis met de microfoon en toen bleek dat ze aan het playbacken was, maar dat kon de pret niet drukken. Echt, hoe Afrikanen kunnen bewegen! Ongelofelijk, het lijkt wel of ze van elastiek zijn.
Het echt feest moest nog beginnen, maar het was ondertussen al half één en wij waren zo ontzettend moe dat we besloten toch maar op huis aan te gaan en ons bed in te kruipen. We hoorde van Maaike dat een half uurtje later het feest was losgebarsten en dat het uitgelopen was op een soort van polonaise van buikdansende Gabonezen. Jammer dat we dat gemist hebben, volgend jaar beter…

Vandaag en morgen is Taco in Port Gentil voor het werk, mijn eerste nacht alleen hier. Wel lekker, even een keer geen wekker ’s ochtends om 6 uur.
Het is een heel verhaal geworden! Als het meezit komen hieronder een paar foto’s.
Groetjes!






Een 'rustig' weekeind

We hadden een 'rustig' weekeind voor onszelf bedacht. We waren erg moe van alle nieuwe dingen en hadden wel wat rust verdiend.
Zaterdag lekker uitgeslapen tot een uur of 8 (yep, dat is uitslapen) en rustig ontbeten. We hebben geen muskieten net om onze veranda en de sleutel van de achterdeur is kwijt, dus we hebben besloten dat we het tuinset vanaf nu bij de voordeur hebben. We hebben dus heerlijk buiten gezeten en een boekie gelezen. In de loop van de ochtend had ik een afspraak met Maaike (de vrouw van de dokter) en Carolien (juriste en ook nog een soort van nieuw hier) om naar het dorp te gaan en onszelf afrikaanse jurken aan te laten meten voor het gabonese feest komend weekeind. Het was echt heel gezellig, lekker winkelen, stoffen uitzoeken en vanaf een poster besluiten welk model waarschijnlijk het leukst staat bij wie. We zijn alledrie heel goed geslaagd! Ik ga morgen terug om te passen, maar naar wat ik begreep zijn ze hier heel goed. Ze nemen heel veel maten en als je het aantrekt lijkt het net of je uren daar bent geweest om het op je lijf te laten maken, terwijl het opnemen van de maten misschien 5 minuten duurde! Echt amazing!
's Middags was het afscheidsfeestje van Evelien en Diederick in het cultureel centrum in het dorp. We hebben vorrige keer toen we hier waren wat dingen met hen gedaan, dus we vonden het erg leuk om daar even heen te gaan. Het was echt feest. De tuin was heel mooi geworden met veel struiken in bloei en ze hadden een kunstenaar uitgenodigd die erg mooi werk bij zich had. Nu had ik ook de tijd om even bij te praten met Jan, hij heeft ons veel geholpen met vragen die we vooraf hadden. Het was erg gezellig.
's Avonds was er een tafeltenniswedstrijd fundraising voor schoolboeken en uniformen voor kinderen in het dorp (de school is gratis, maar je moet wel boeken en uniform hebben, anders mag je niet deelnemen), en ik had me over laten halen om mee te doen. Wij dus tafeltennissen, wat ik denk ik één keer eerder in mijn leven heb gedaan. Ik geloof dat wij als laatste geeindigd zijn, maar goed, het gaat om het idee. We hebben er wel twee mooie posters van de lokale vogels en kikers aan overgehouden (de prijs voor de beste nieuwkomers ;) ) Na de eerste helft viel ik bijna om van vermoeidheid dus heeft Taco me naar huis gebracht zodat ik naar bed kon en is hij nog even terug gegaan voor de rest van de wedstrijd.
Zondag waren we helemaal kapot! hahahaha de zaterdag was best druk voor een rustig weekeind! 's Ochtends was er een klassiek concert georganiseerd door de muzikanten van het kamp en dat wilde we graag meemaken, het was echt bijzonder goed. Heerlijk dat we dat hier niet hoeven te missen. Natuurlijk moesten we nog wat was regelen (we hebben ivm reparaties geen wasmachine) maar de rest van de dag hebben we ons heel rustig gehouden. Lekker de rust van de golfbaan opgezocht waar het heel ruimtelijk en stil is. Je hoeft niet ver weg en je bent er toch even helemaal uit.
We zijn nog niet helemaal uitgerust, maar het begint er weer een beetje op te lijken.

Groetjes!

Bloesem

Als je 's ochtends naar buiten stapt hangt er een zware bloesem in de vochtige lucht. De bomen bloeien en het is net of je een pot honing onder je neus houdt, echt heel intens. De papegaaien zijn er dol op, de verzamelen in grote getalen om van de pluis te smikkelen. Ik ga proberen een foto bij te voegen maar weet niet of het lukt...
We hebben gisteren een groene toyota prado besteld en als het mee zit hebben we die binnen twee weken. Dat is lekker, dan kunnen we er echt op uit. Morgen gaan de papieren voor de luchtvracht weg, hopelijk krijgen we die dan ook snel. En... we krijgen waarschijnlijk internet in ons huis komend weekeind! Jaja, langzaam maar zeker krijgen we alles op orde.

We voelen ons steeds meer thuis, beginnen een beetje een ritme te vinden en slapen steeds beter. Ik (Petra) krijg ook steeds meer mijn bezigheden, ik heb vanmiddag twee uur zwemles gegeven en ik ga maandag meedenken in een commissie voor het cultureel centrum in het dorp. Dinsdag meehelpen op school en koffie ochtend voor de nieuwe mensen... ik heb het druk! En dan ga ik ook nog franse les beginnen... Taco is mega druk met zijn project en het regelen van alles voor ons verblijf hier. Zijn hoofd loopt over, maar gelukkig kan hij ook lekker los met squashen en zwemmen.

Groetjes,
Taco en Petra

Verjaardag

Gisteren was ik jarig! Het was een leuke dag. De familie Schakel had ons uitgenodigd om mee te gaan ontbijten op het strand met nog een andere familie. Dat was heel leuk, ze hadden allemaal lekkere dingen meegenomen en we hebben de hele ochtend op het strand gezeten. Genoten van het uitzicht. Het was grappig, want het is droge tijd en dus koeler dan anders. Door de zeewind was het soms zelf een soort van fris! hahahaha, dat zou je niet verwachten!
's Middags hebben we rustig aan gedaan en 's avonds waren we uitgenodigd door Liesbeth en Taco om daar te komen eten met nog wat mensen. Ze hadden er echt een feetje van gemaakt met een heel uitgebreid diner en zelfs een kadotje en taart! Ik was echt jarig. Heel gezellig en het was ineens laat, dus zijn we snel ons bed in gedoken omdat we vanochtend al om 7.00 uur in de kliniek moesten zijn voor onze introductie bij de dokter... hahaha, echt vroeg! Taco moest vele formulieren invullen op kantoor. Hij heeft ondertussen een kantoor met een buro en een stoel, en jawel... hij heeft zelfs telefoon! Nu nog een computer, een mobiel en wat kantoor artikelen en het lijkt net echt.
Ik heb de rest van de ochtend doorgebracht met poetsen en rommelen. We raken steeds meer thuis in huis en op het kamp. We hebben nu betaal pasjes en dergelijken, alles wordt steeds makkelijker. Nu moet ik snel nog even boodschappen gaan doen en dan Taco weer ophalen op kantoor. Ik had de auto ingepikt vandaag ;) hahahahha
Ik heb geprobeerd te foto's in het vorige bericht aan te passen, maar dat is niet helemaal goed gegaan... de verbinding is nu te traag. Ik zal het van de week nog eens proberen, voor nu sorry voor het ongemak.

Groetjes,
Peet

We zijn in Gamba

Zaterdagavond, net 6 uur geweest en de zon gaat bijna onder hier. We zitten nu bij het zwembad omdat we in ons huisje nog geen internet hebben en hier wel. Na twee weken van wachten en reizen zijn we blij dat we sinds gistermiddag aangekomen zijn op het Shell Yenzi kamp in Gamba en eindelijk. Omdat er momenteel meer mensen binnenkomen dan er weg gaan is er een beetje crisis met de huizen op het kamp en dus zitten we voorlopig in een tijdelijk guesthouse. Ons huisje heeft 1 slaapkamer, een kleine woonkamer en een keukentje. Precies groot genoeg voor de 1e weken, totdat onze eigen spulletjes met de container komen. Wat erg leuk is dat er overal rondom ons huisje hele mooie vogels te zien zijn en we hebben dus vanmiddag heerlijk genoten van al het moois wat langs kwam fladderen.

We hebben nog niet veel spannends gedaan sinds we hier zijn. We zijn vooral veel bezig geweest met onze koffers uitpakken, boodschappen doen, zwemmen, eten op de club en bijpraten met de mensen hier die we al eerder hebben ontmoet. Ook hebben we al een paar mooie foto's gemaakt, maar het is nog niet gelukt om ze op de site te krijgen, jullie zullen dus nog even geduld moeten hebben dus.

Groetjes.
Petra en Taco

Hier nog wat foto´s!



Onderweg!

We zitten in de Air France lounge in Parijs en hebben nog even tijd om een berichtje te schrijven. Zoals je begrijpt zijn we dus onderweg! Gisteren om 18u was mijn paspoort terug van de ambassade in Brussel, met visum, dus we konden eindelijk vertrekken. We hebben vannacht weinig geslapen, maar we voelen ons goed. De eerste vlucht verliep voorspoedig, nu de vlucht naar Libreville nog.
Morgen gaan we Taco zijn verblijfskaart halen en dan vliegen we morgen middag door naar het kamp. Als het een beetje meezit hebben we zaterdag al weer internet verbinding en kunnen we onze eerste bevindingen met jullie delen.
Het is gelukt om nog een video camera te kopen, dus met de tijd kunnen jullie ook filmpjes verwachten!

Groetjes,
Taco en Petra